Canis ad forum (hoofdstuk 13)

Paasvakantie 2018. Een gezin huurt voor het eerst een mobilhome en trekt er mee door Europa. Eindbestemming: Rome. Een avontuur op zich, maar met ook nog een hond er bij, vergroten de uitdagingen soms nog wat. Op een gezapig tempo trekt het boek door Duitsland en Oostenrijk richting Italië. Toeristische weetjes en culinaire ontdekkingen worden afgewisseld met rake observaties door mens én hond. De komende weken deel ik hier enkele fragmenten uit dit reisverhaal!  Bij het begin van hoofdstuk 13 hebben we er net een dagje Rome opzitten.

13. Trastevere

We zijn de welpen kwijt. Toch voor eventjes. Ze blijven overnachten op het appartement van Franka en Carl. Vannacht dus een iets minder volle camper.

Mijn pootjes zijn moe na de stevige stadswandeling vandaag. En ik heb honger. Mijn portie hondenbrokken van deze avond was baasje vergeten meebrengen. Ik kreeg wel wat brood van hem terwijl ik onder het tafeltje in het restaurant verborgen zat. Verder hoor je me niet klagen. Rome is een aangename stad. Hier vond ik wel af en toe een groen plekje om moeder natuur haar gang te laten gaan. En de toeristen lopen er in minder dichte drommen dan in Venetië. Links en rechts zie je hier ook beeltenissen van een hond met twee mensenwelpen er onder. Het symbool van de stichters van Rome, blijkbaar. En die hond moet een wolf voorstellen. Ik denk dat die beeldhouwer nog niet vaak een wolf van dichtbij had gezien. Of het is een wolf in schaapsvacht, want voor mij lijkt het meer op een stafford met bizarre krulletjes vooraan. En dan de gigantische tepels met die mannetjes er onder… Vreemde fantasieën hielden die Romeinen er op na.

Baasje en Vrouwtje zijn blijkbaar nog niet moe. Ze willen nog even door Rome by night slenteren. Via de Ponte Garibaldi steken we opnieuw de Tiber over. Dit is Trastevere. Dat betekent zoveel als ‘de overkant van de Tiber’. Het staat bekend als levendige uitgaansbuurt van Rome. Maar blijkbaar zijn het vooral buitenlandse toeristen die naar hier afzakken. Ik vind er niet veel gezelligs aan. En Baasje en Vrouwtje blijkbaar ook niet. We horen er vooral Engels en Duits. Buiten aan de cafés worden liters drank naar binnen gewerkt. Het is nauwelijks elf uur en toch zijn sommigen al behoorlijk dronken. We stappen snel door. Aan de rand van de wijk staat opvallend veel politie klaar om brandjes te blussen waar nodig. Wij maken ons uit de voeten. Via de Ponte Sisto keren we terug naar het Largo di Torre Argentina waar die stomme katten tussen het antiek mogen wonen. Hier zijn ook heel wat bushaltes en na amper vijf minuten wachten zijn we terug onderweg naar de stadsrand. Ook op de bus is niet iedereen nog even nuchter of wakker. Het is niet echt druk en toch slagen twee idioten er in om op mijn staart te trappen. Ik heb veel zin om in hun enkels te bijten, maar dan krijgt Baasje waarschijnlijk een hoop problemen. Ik kruip nog wat meer in de hoek en bijt op mijn tanden. We moeten nog overstappen op een andere bus in de buurt van metrostation Cornelia. Net op tijd. We halen de laatste rit in de richting van de camping. Tijd voor een dutje, want morgen trekken we ongetwijfeld weer op stadsverkenning.

Nieuwsgierig naar meer? Klik op de cover en bestel het volledige reisverhaal voor €10,85 (excl. verzendingskosten).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *