Categoriearchief: Conditie

In het nieuw!

Een nieuw jaar, een nieuwe start. In mijn geval ook een nieuwe job. Ik bruis van energie en zit vol goede voornemens. Om te beginnen: voor het eerst, na 12 jaar, met de fiets naar kantoor. De vaststelling dat dit vanaf nu zowat 40 kilometer dichter is dan ooit tevoren, helpt natuurlijk. Maar laat dat geen reden tot overdreven optimisme zijn.

Dinsdagochtend 2 januari… De feestdagen zijn prettig geweest, maar ook culinair overdadig. Toch bestijg ik rond half negen mijn stalen ros: een hippe mountainbike die al anderhalf jaar staat te wachten op een deftig ritje. Na exact 115 meter fietsen, is het al om zeep. Een onooglijk lichte helling en een zucht westenwind. Mijn lichaam stuurt alarmsignalen naar mijn brein. “Wat krijgen we nu? Waar zijn we mee bezig, De Clercq? Wilt ge daar alstublieft onmiddellijk mee ophouden?” Wat na 18 maanden zonder sport nog rest aan beenspieren verzuurt onmiddellijk. Nog 5 kilometer en 385 meter te gaan op karakter. Elke hobbel in de weg lijkt een Mont Ventoux.  Vierentwintig versnellingen op mijn fiets is plots belachelijk veel te weinig. ‘Versnellingen’ wordt tijdens mijn lijdensweg trouwens de meest ongepaste term ooit. De brug over de Schelde doet me kreunen als Walter Grootaers in zijn topjaren. De afdaling komt maar net op tijd en mijn spiervezels zuchten dankbaar om de korte verpozing.  Maar een kilometertje verder heb ik alweer dringend een excuus nodig om even voet aan de grond te zetten. Mijn sjaal gaat uit in een wanhopige poging om mijn zweetklieren wat te sussen. Pas een dozijn minuten later parkeer ik in de fietsstalling… We hebben het gehaald, mijn trouwe mountainbike en ik. Met het goede voornemen om dit NOOIT MEER OPNIEUW te doen.

Maar als ’s avonds de rugwind me gezwind richting vrouw en kinderen blaast, ziet het fietsgebeuren er op slag weer wat rooskleuriger uit. Misschien wordt het geen dagelijkse kost, maar een paar keer per week… dat moet toch lukken?